Okręt podwodny "S-2"  (ex "N-2")
"S-2" był drugą z rzędu jednostką radzieckiego
typu "S" czyli Staliniec, IX serii, obejmującej
zaledwie trzy okręty podwodne ("S1", "S-2" i "S-
3"), zbudowane w Leningradzie, w zakładzie nr
189, w latach 1934-38. Położenie stępki:
31.12.1934, Wodowanie: 21.12.35. Koniec budowy:
11.09.36. Podniesienie bandery 23.09.36.

Do 20 października pływał pod nazwą "N-2",
kiedy to został przemianowany na "S-2". Nosił
jednocześnie nazwę "Mołotowiec", na cześć
Wiaczesława Mołotowa, ówczesnego ministra
spraw zagranicznych ZSRR.
Śródokręcie radzieckiego okretu podwodnego "S-2".
Dobrze widoczne działo pokładowe kalibru 100 mm i nazwa na kiosku.
Z archiwum prof. V.A. Naumova (Leningrad)
"S-2" wziął udział w wojnie fińsko-radzieckiej (1939-1940).
W grudniu 1939 wypłynął z bazy okrętów podwodnych w
Lipawie (Liepaja). Jego zadaniem było operowanie na wodach
Zatoki Botnickiej i niszczenie żeglugi nieprzyjacielskiej. Ten
jedyny jego patrol bojowy okazał się nie tylko bezowocnym,
ale i ostatnim. 3 stycznia 1940 okręt wpadł na miny w pobliżu
latarni Märket i zatonął wraz z całą załogą. Los jego długo nie
był znany i dlatego dopiero 28 marca 1940 został wykreślony
ze składu Floty Bałtyckiej.
Fiński stawiacz min "Louhi"
Na polu minowym położonym przez ten okręt
w grudniu 1939 zatonał 3 stycznia 1945
radziecki okręt podowodny "S-2".
Weyers Taschenbuch d. Kriegsflotten1943/44.
________________________________________________________________________

Facta Nautica
dr Piotr Mierzejewski, hr. Calmont
-     Marynarka Handlowa    -    Statki    -   Okręty   -   Wraki    -    Morze    -    Marynarka Wojenna     -
Okręty podwodne