U-407
U-Boot typu VIIC - II wojna światowa
|
|
|
| |
---------Niemiecki okręt podwodny U-407 należy do tych jednostek Kriegsmarine, które wpisały się w historię Polskiej
Marynarki Wojennej. Stało się to 19 września 1944, gdy we wschodniej części Morza Śródziemnego, na południe od wyspy
Milos, zatopił go polski niszczyciel ORP GARLAND, przy współudziale brytyjkisch niszczycieli HMS TROUBRIDGE i HMS
TERPSICHORE. Spośród 53 członków załogi, udało się uratować 48 ludziom. W polskiej literaturze opis tego zdarzenia
|
|
|
zawarty jest m.in. w książce Jerzego Pertka "Wielkie dni małej floty." W
Facta Nautica znaleźć można z kolei kompletny tekst meldunku, jaki złożył
dowódca ORP GARLAND po zatopieniu U-Boota. Warto z nim zapoznać się,
gdyż był on podstawą do poważniejszych opracowań tematu.
--------W swój ostatni, pechowy patrol bojowy, dwunasty z kolei, U-407
wyruszył 9 września 1944 z bazy na wyspie Salamis. Nim jednak do tego
doszło, U-Boot odniósł parę znaczących sukcesów.
--------Już pierwszy patrol bojowy okazał się być nie lada wydarzeniem. 15
sierpnia 1942 U-407 opuścił Kilonię, kierując się na Północny Atlantyk. Los
chciał, że dwudziestopięcioletni dowódca, Kapitänleutnant Ernst Ulrich
Brüller, dostał swoją wielką szansę. Nocą 1 października jego U-Boot
natknął się na ogromny pasażerski liniowiec QUEEN MARY (81 235 BRT),
trzeci pod względem wielkości statek na świecie, ustępujący podówczas
tylko QUEEN ELIZABETH i NORMANDIE. Na pokładzie QUEEN MARY
znajdowało się około 15 000 (!) żołnierzy amerykańskich. U-407, płynąc na
powierzchni, zajął odpowiednią pozycję do ataku torpedowego, gdy nagle
został dostrzeżony przez Anglików i musiał ratować się ucieczką. Konwój
ogarnęło zamieszanie, o ile nie panika. Efektem nagłego chaosu stała się
wielka katastrofa, którą Anglicy trzymali w tajemnicy. Otóż płynący w
eskorcie konwoju przeciwlotniczy krążownik HMS CURAÇAO dokonał
nagłego zwrotu w kierunku U-407 i znalazł się na kursie zygzakującej z
prędkością około dwudziestu ośmiu węzłów QUEEN MARY. Skutek tego
manewru okazał się tragiczny - dziób liniowca rozciął na dwie części kadłub
krążownika. Obie części, odrzucone od siebie na odległość 90-100 metrów,
|
| |
Rozbitkowie z U-407 wchodzą na pokład
niszczyciela ORP GARLAND.
|
| |
| |
zatonęły niemal natychmiast, pociągając ze sobą na dno 338 członków załogi. Kapitan QUEEN MARY w trosce o własny
statek i zaokrętowanych na nim żołnierzy, nie podjął nawet próby ratowania rozbitków. Niszczycielom, które później
nadpłynęły, udało się podnieść z wody 99, a według części źródeł 108 ludzi. Zaś U-407 najszybciej jak mógł oddalał się od
miejsca zdarzenia. Załoga U-Boota, która w większości dostała się do niewoli w 1944, o zatonięciu brytyjskiego krążownika
mogła się dowiedzieć dopiero po wojnie, gdyż brytyjska admiralicja całą sprawę ujawniła dopiero po paru latach.
---------Oficjalnie pierwszy patrol bojowy U-407 zakończył się więc bez sukcesów. W rzeczywistości zaś, Brytyjczycy
stracili okręt i setki ludzi wskutek jego działań.
|
|
|
QUEEN MARY w wojennej służbie opuszcza New York z tysiącami żołnierzy amerykańskich na pokładzie.
Pocztówka z czasów II wojny światowej.
|
| |
---------Drugi patrol przyniósł już U-407 wielki sukces - 11 listopada 1942 roku na Morzu śródziemnym, u wybrzeży Algierii,
w pobliżu Oranu, zatopił brytyjski statek pasażerski VICEROY OF INDIA, pełniący rolę transportowca wojska. Miarą
tego sukcesu może być fakt, iż był to jeden z największych zatopionych statków w historii II wojny światowej - jego
pojemność wynosiła 19 627 BRT. Od tego momentu wszystkie sukcesy U-407 związane były z Morzem Śródziemnym.
|
|
|
Brytyjski statek pasażerski s.s. VICEROY OF INDIA. Stocznia: A. Stephen & Sons Ltd, Linthouse, Glasgow.
Wodowanie: 1929. Armator: P. & O. Steam Navigation Co Ltd, London.
|
| |
-------A lista jego sukcesów obejmuje, oprócz VICEROY OF INDIA (i pośrednio HMS CURAÇAO) następujące jednostki:
uszkodzenie lekkich krążowników HMS NEWFOUNLAND (23 lipca 1943) i HMS BIRMINGHAM (28 listopada 1943),
tankowca m.s. ENSIS (29 lutego 1944, 6 207 BRT), a także s.s. THOMAS G. MASARYK (7176 BRT, 16 kwietnia 1944)
oraz zatopienie frachtowca s.s. MEYER LONDON (7210 BRT, 16 kwietnia 1944) i małego żaglowca ROD EL FARAQ (55
BRT, 27 lutego 1944). I pomyśleć, że cała ta wspaniała wojenka U-Boota na słonecznym Morzu Śródziemnym zakończyła się
w dniu, w którym z pokładu ORP GARLAND dostrzeżono snujący się leniwie nad powierzchnią wody dymek ....
|
| |
________________________________________________________________________
Facta Nautica
dr Piotr Mierzejewski, hr. Calmont
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
| |
| |
|
